"Owoce mojej kobiety. Opowiadania" – Han Kang (przekład Justyna Najbar-Miller)

O kobiecie, w którą wniknęły wiosenne promienie słońca wyspy Czedżu; o dziewczynce, która malowała czerwone kwiaty; o mężczyźnie, który nosił w sobie pustkę; o kobiecie, w której sercu trzepotały skrzydła sikorek; o dziecku, które w końcu przestało się bać; o kobiecie, która przemieniła się w roślinę.

Han Kang pisze o ludziach, których życie toczy się w poczuciu głębokiej samotności, niedopasowania, pozorów i emocjonalnego zawieszenia. Pisze o kobietach i mężczyznach, którzy dźwigają ciężar traumy, żałoby i wymagań współczesnego świata. O małżonkach i partnerach, którzy żyją obok siebie i nie rozumieją swoich uczuć, lęków i bólu. O dzieciach, które stają się cichymi świadkami dramatów dorosłych i ich toksycznych relacji – doświadczają przemocy, głodu, zaniedbania, braku miłości i odrzucenia. Han Kang wspaniale operuje symboliką, metaforą i oniryzmem – potrafi stworzyć niepowtarzalny nastrój, zagłębić się w zawiłości uczuć, przeżyć i stanów wewnętrznych, dotknąć subtelnie tego, co trudne i bolesne, wydobyć wiele za pomocą niewielu słów i uchwycić niuanse – nadać psychologiczną głębię. W jej opowiadaniach zacierają się granice między zwykłą codziennością a surrealizmem i tym, co niewytłumaczalne; między jawą i snem; życiem i śmiercią; cielesnością i duchowością. Jest w tych tekstach coś niepokojącego – zmysłowość i intymność splecione z bólem istnienia i mrokiem. To literackie zwierciadło, w którym możemy zobaczyć własną samotność, traumę i smutek. Proza Han Kang – liryczna, melancholijna i hipnotyzująca – niezmiennie mnie urzeka i głęboko porusza.

Osiem opowiadań. O ciele, które pamięta traumy przeszłości. O emocjonalnym oddaleniu, rozpadzie relacji i kryzysie bliskości. O akceptacji i buncie, ciężarze samotności i wyobcowania. O miłości, pamięci, kruchości istnienia i przemianie oraz o tym, co nosimy w sobie – świetle i mroku.

Uwielbiam Han Kang i w dłuższej, i w krótszej formie (tytułowe opowiadanie stało się zalążkiem dla "Wegetarianki"). Warto!

• współpraca barterowa • Wydawnictwo W.A.B. •

Tytuł oryginalny: The Fruit of My Woman

Przekład: Justyna Najbar-Miller

Wydawnictwo: W.A.B.

Data wydania: 12 listopada 2026

Oprawa: twarda

Liczba stron: 368

Moja ocena: 5/6

Przeczytaj więcej »

"Wielki Gatsby" – Francis Scott Fitzgerald, ilustracje Benjamin Lacombe (przekład Jacek Dehnel)

"Z cienia wynurzyła się postać, która stała teraz z rękoma w kieszeniach, obserwując srebrny pieprz gwiazd"

Jay Gatsby. Wielki Gatsby. Młody, przystojny i bogaty mężczyzna otoczony nimbem tajemnicy – ucieleśnienie amerykańskiego snu. Organizuje wystawne przyjęcia w swojej rezydencji na Long Island. Piękne kobiety, eleganccy mężczyźni, szampan, jazz, luksusowe samochody. Przepych, blichtr i beztroska. Tak właśnie wyobrażałam sobie powieść Francisa Scotta Fitzgeralda. I rzeczywiście, Ameryka lat 20. ubiegłego wieku błyszczy, ale za fasadą bogactwa i sukcesu kryją się smutek, samotność i rozczarowanie. "Wielki Gatsby" to w gruncie rzeczy gorzka refleksja. Amerykański milioner wiedzie wspaniałe życie, jednak w głębi serca czuje tęsknotę za kobietą, którą kochał i utracił w przeszłości. Gatsby pragnie Daisy bardziej niż cokolwiek innego – i to pragnienie prowadzi go na niespokojne wody, w miłosny trójkąt i ku wielkiej tragedii. Powieść Fitzgeralda jest krótka, z fabułą opartą na postaciach oraz z oszczędnym i niespiesznym sposobem narracji. Wydaje się niepozorna, ale mówi zaskakująco wiele o ludziach i świecie, różnicach społecznych, moralności, egzystencjalnej pustce oraz pogoni za złudnym szczęściem i miłością. Ma w sobie coś hipnotyzującego – może to aura niepokoju, cień zbliżającej się tragedii, a może doskonałe uchwycenie kontrastów, obraz amerykańskiego snu, który kończy się piękną katastrofą. 

Historia pewnej pary i portret epoki. Powieść o miłości, obsesji i zdradzie, pustce życia wypełnionego rozrywką i luksusem; próbie stworzenia pięknej przyszłości poprzez przywrócenie utraconej przeszłości; o rozczarowaniu i niesprawiedliwości świata, iluzji, przewrotności losu oraz aspiracjach, które prowadzą do tragedii. Trochę melodramat, trochę smutna przestroga.

Ilustracje Benjamina Lacombe'a zachwycają – są tajemnicze, efemeryczne, z odrobiną mroku i przyprószone blichtrem jak tytułowy Gatsby. Ożywiają świat stworzony przez Francisa Scotta Fitzgeralda – barwny Nowy Jork, muzykę, gesty, emocje – pobudzają wyobraźnię i sprawiają, że całość nabiera szczególnej intensywności. Lacombe zdołał wizualnie uchwycić kruche piękno, zwodniczy blask i głęboko ukryty smutek.

Absolutnie wspaniałe wydanie! I szansa, by dzięki ilustracjom Lacombe'a odkryć ten klasyk literatury na nowo.

• współpraca barterowa • Wydawnictwo Znak •

Tytuł oryginalny: Gatsby le Magnifique

Przekład: Jacek Dehnel

Wydawnictwo: Znak Koncept

Data wydania: 12 listopada 2026

Oprawa: twarda

Liczba stron: 200

Moja ocena: 6/6

Przeczytaj więcej »

"Lampa serca" – Banu Mushtaq (przekład Joanna Jurewicz)

"Gdy światło dnia zaczęło gasnąć, w domu zapalono lampy. Ale lampa w sercu Mehrun zgasła już dawno temu"

Mocno poruszyło mnie tytułowe opowiadanie – historia kobiety, która pragnie zakończyć swoje życie, bo nie jest w stanie dłużej dźwigać ciężaru samotności i upokorzeń; której wewnętrzne światło gaśnie – serce i umysł pogrążają się w mroku. Mehrun to żona i matka pięciorga dzieci – mąż porzucił ją dla innej, a rodzina, zamiast miłości i wsparcia, zaoferowała jej jedynie chłód, wrogość i krzywdzące oskarżenia. Banu Mushtaq, indyjska pisarka, prawniczka i aktywistka, oddaje głos muzułmańskim kobietom żyjącym w południowych Indiach. "Lampa serca" to opowieść o Aśraf, która rodzi same córki, a mąż gardzi nią z tego powodu i zostawia bez środków do życia; o Akhili, która znajduje się w nieustannym sporze ze swoją teściową; o Asifie, która staje się ofiarą intryg szwagierki i szaleństwa męża; o Śaziji, którą dręczy poczucie winy z powodu niedotrzymanej obietnicy; o Śaiście, która choruje z wyczerpania za zamkniętymi drzwiami swojego domu. Bohaterki opowiadań Banu Mushtaq każdego dnia mierzą się z biedą, przemocą, patriarchatem i religijnym konserwatyzmem. Niektóre cierpią w milczeniu i bolesnej rezygnacji, inne próbują zawalczyć o swoją wolność, godność i sprawczość, stawić opór. Proza Mushtaq jest intymna, liryczna i przejmująca; bezkompromisowa i szczera, a przy tym pełna zrozumienia i empatii. Autorka pisze o rodzinnych konfliktach, małżeństwie, klasach społecznych, miłości, cierpieniu, kobiecej solidarności i wytrwałości. O kobietach uwięzionych w sieci społecznych, religijnych i kulturowych ograniczeń, upokorzeń, hipokryzji, nierówności i przemocy. Jest w tych opowiadaniach wiele smutku, gniewu, poczucia winy i bólu, ale też odrobina humoru, sarkazmu i światła – mimo wszystko. Teksty są mocno zakorzenione w realiach życia południowych Indii, przenikliwe i złożone – ukazują zmagania kobiet z różnych perspektyw, odmienne formy ucisku oraz napięcia tlące się pod powierzchnią domowej codzienności. Czuć emocjonalny i moralny ciężar i wagę poruszanych tematów – wspaniała literatura. I jedna z lepszych antologii, jakie miałam okazję czytać.

• za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu  W.A.B. • prezent •

Tytuł oryginalny: Heart Lamp

Przekład: Joanna Jurewicz

Wydawnictwo: W.A.B.

Data wydania: 28 października 2026

Oprawa: twarda

Liczba stron: 256

Moja ocena: 5,5/6

Przeczytaj więcej »

"Adwent" – Gunnar Gunnarsson (przekład Ewa M. Bilińska)

"A przecież samotność nocy jest inna niż samotność gór"

Benedikt doskonale wie, czym jest samotność – nieraz jej doświadczył. Gdy przemierza skute lodem islandzkie góry, śnieżne pustkowia rozpostarte pod krystalicznie czystym niebem, w ciszy i mroku, czuje się tak, jakby był jedynym człowiekiem na ziemi. I wtedy najłatwiej mu usłyszeć bicie serca, własne myśli i modlitwy; dostrzec piękno i potęgę natury; dotknąć sensu istnienia. A czas adwentu jest dla Benedikta szczególny. Właśnie wtedy, od dwudziestu siedmiu lat, wyrusza w góry, by ratować zagubione owce – sprowadzić je bezpiecznie do domu. 

Wydana w 1936 roku i zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami książka Gunnara Gunnarssona to historia pasterza, który wspólnie z psem Leó i baranem Knastenem odbywa adwentową podróż w cieniu zasypanych śniegiem gór. Z pozoru prosta – krótka, oszczędna i powściągliwa – ale to właśnie w prostocie tkwi jej siła. Gunnarsson łączy surowy realizm – potęgę żywiołu i walkę o przetrwanie – z głębszym, humanistycznym przesłaniem – dotyka uniwersalnych wartości i ludzkich doświadczeń. Piękne są opisy islandzkiej, zimowej scenerii – ośnieżone górskie szczyty, gwiaździste niebo, burze śnieżne – można niemal poczuć podmuchy wiatru, usłyszeć skrzypienie śniegu pod stopami. Rozczula więź Benedikta ze zwierzętami i naturą – szacunek, pokora, poczucie odpowiedzialności za każdą żywą istotę. Podróż bohatera ma wymiar symboliczny i duchowy – to intymna, cicha opowieść o wytrwałości, przetrwaniu, pokonywaniu przeciwności losu i własnych ograniczeń oraz o wewnętrznym świetle, którego nie jest w stanie zgasić szalejąca burza. W "Adwencie" zwykłe proste życie i codzienne obowiązki nabierają szczególnego znaczenia – w spokoju i samotności, w otoczeniu gór i przyrody, gdzie nadzieja i strach splatają się ze sobą, Benedikt może wsłuchać się w samego siebie i odnaleźć sens.

Krótka, niepozorna opowieść o potędze natury, ludzkiej wytrwałości i nadziei – adwentowa lekcja dobra, empatii i człowieczeństwa. Książka, która skłania do refleksji i otula melancholijnym, skandynawskim vibe'm; która przypomina, że "nawet pośród najgłębszej zamieci można odnaleźć światło". Islandzki klasyk w tłumaczeniu Ewy M. Bilińskiej i z posłowiem Jóna Kalmana Stefánssona, pisarza i poety.

• współpraca barterowa • Wydawnictwo Znak •

Tytuł oryginalny: Advent

Przekład: Ewa M. Bilińska

Wydawnictwo: Znak Koncept

Data wydania: 28 października 2026

Oprawa: twarda

Liczba stron: 160

Moja ocena: 4,5/6

Przeczytaj więcej »

"Wielka sztuka wyjaśniona" – James Payne (przekład Sergiusz Lipnicki, Urszula Szymanderska)

Kiedy patrzymy na obraz, możemy podziwiać go (lub nie;) ze względów estetycznych. Możemy też odczuwać różne emocje, na przykład zachwyt, fascynację, oburzenie czy niechęć. Czasami zastanawiamy się, co zainspirowało artystę, dlaczego użył tej konkretnej techniki i kolorystyki, czy znał malowaną osobę, dlaczego akurat to dzieło zapewniło mu sławę. Sztuka nie istnieje w próżni – każde dzieło ma swoją własną historię – a znajomość kontekstu odsłania przed odbiorcą bogactwo treści.

Gdzie Vincent van Gogh namalował "Gwiaździstą noc"? Dlaczego "Nocne marki" Edwarda Hoppera tak doskonale mówią o samotności i poczuciu wyobcowania? Czy osoba na obrazie "Krzyk" Edvarda Muncha rzeczywiście krzyczy? Jaki związek mają "Nenufary" Claude'a Moneta z pierwszą wojną światową? Dlaczego Frida Kahlo tak często malowała autoportrety? Skąd wzięła się fascynacja Gustava Klimta złotem? Dlaczego "Panny z Awinionu" Pabla Picassa wywołały skandal i zgorszenie?

Książka Jamesa Payne’a (brytyjskiego kuratora sztuki, marszanda i twórcy internetowego) przygląda się właśnie takim kontekstom – pomaga zrozumieć światy, w których powstawały słynne obrazy i rzeźby. "Wielka sztuka wyjaśniona" to trzydzieści rozdziałów i trzydzieści dzieł sztuki – od zwoju chińskiego artysty Zhang Zeduana, "Narodziny Wenus" Sandra Botticelliego, "Monę Lisę" Leonarda da Vinci i "Dziewczynę z perłą" Johannesa Vermeera przez "Gwiaździstą noc" Vincenta van Gogha, "Krzyk" Edvarda Muncha i "Nocne marki" Edawarda Hoppera aż po współczesną twórczość Isaaca Juliena, Faith Ringgold i Yayoi Kusamy (i znacznie więcej). Autor omawia każde z dzieł – nawiązuje do biografii artysty, historii i okoliczności powstania, technik i koncepcji artystycznych; pisze o motywach, interpretacjach, znaczeniu, mitach, faktach i ciekawostkach – wyjaśnia, uczy patrzeć i rozumieć oraz tworzy opowieść, dzięki której sztuka wydaje się bliższa, jeszcze bardziej pasjonująca, głęboko ludzka i inspirująca. Zachwyciła mnie różnorodność doboru dzieł i artystów (sztuka tradycyjna i nowoczesna, afroamerkańska, sztuka kobiet – pojawiają się m.in. Artemisia Gentileschi, Suzanne Valadon, Frida Kahlo i Georgia O’Keeffe).

Wspaniały album – przewodnik w pigułce – wielkie dzieła sztuki i fascynujące historie, które się za nimi kryją. Książka, która jest przystępna, ciekawa i przepięknie wydana – czyta się ją i ogląda z przyjemnością. Must read dla miłośników sztuki. Lubię i gorąco polecam.

• współpraca barterowa • Wydawnictwo W.A.B. •

Tytuł oryginalny: Great Art Explained: The Stories Behind the World's Greatest Masterpieces

Przekład: Sergiusz Lipnicki, Urszula Szymanderska

Wydawnictwo: W.A.B.

Data wydania: 28 października 2026

Oprawa: twarda

Liczba stron: 320

Moja ocena: 5,5/6

Przeczytaj więcej »

"Lee Miller. Życie nienasycone" – Carolyn Burke (przekład Agnieszka Pokojska)

Akty, paryskie ulice i egipskie pustynie, zaskakujące kompozycje przedmiotów, bombardowany Londyn, oblężone Saint-Malo i wyzwalany obóz koncentracyjny w Dachau, sesje modowe i reklamowe, portrety artystycznej bohemy i słynne zdjęcie w wannie Hitlera... Jej fotografie charakteryzowały się unikalnym połączeniem surrealistycznej wrażliwości z surowym dokumentalizmem. Zachwycała urodą, talentem i urokiem osobistym, ale też niezależnością, odwagą i niekonwencjonalnym stylem życia – brała los we własne ręce, nie dbała o ówczesne konwenanse i głośno mówiła to, co myślała. Wyprzedzała swoje czasy i potrafiła nieustannie wymyślać siebie na nowo – była nie tylko fotografką, ale też modelką Vogue'a, muzą surrealistów, korespondentką wojenną, podróżniczką, artystką kulinarną, żoną i matką.

Carolyn Burke stworzyła szczegółową, skrupulatną i gruntownie udokumentowaną (z wykorzystaniem m.in. prywatnego archiwum i osobistych zapisków) biografię Lee Miller – od dzieciństwa w amerykańskim Poughkeepsie, przez karierę modelki w magazynie Vogue, współpracę w Paryżu z Manem Rayem, podróż do Egiptu, rolę korespondentki wojennej, aż po małżeństwo i kulinarną pasję. Z publikacji wyłania się złożony kobiecy portret – postać fascynująca, tajemnicza i trochę też tragiczna, bo barwne, bogate życie i wspaniała kariera Lee Miller naznaczone były dziecięcą i wojenną traumą. Carolyn Burke zagląda pod fasadę pięknej modelki i odważnej reportażystki – ukazuje jej burzliwe losy, skomplikowaną, pełną sprzeczności osobowość, relacje z innymi ludźmi, wzloty i upadki, wewnętrzne zmagania. Pisze o jej artystycznej świadomości, czujnym spojrzeniu oraz nieposkromionym apetycie na życie, sztukę, miłość i ryzyko – tytułowym nienasyceniu.

Monumentalna biografia (niemal 530 stron) jednej z najbardziej wszechstronnych i bezkompromisowych fotografek XX wieku.

• za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Znak • prezent •

Tytuł oryginalny: Lee Miller: On Both Sides of the Camera

Przekład: Agnieszka Pokojska

Wydawnictwo: Znak Literanova

Data wydania: 28 października 2026

Liczba stron: 528

Oprawa: twarda

Moja ocena: 5/6

Przeczytaj więcej »

"Brazylijska gorączka" – Anna Fryczkowska

Osiemnastoletnia Franka czuła się jak we śnie. Oślepiające słońce parzyło skórę, a wilgotne, gorące powietrze utrudniało oddech. Z zielonego gąszczu wydobywał się złowieszczy szmer – owady brzęczały, małpy jazgotały – dżungla była jednocześnie piękna i przerażająca. Dawne życie – polska wieś na Kujawach – stało się jedynie odległym wspomnieniem. Teraz Franka musiała zacząć od nowa, tutaj w Brazylii, gdzieś na końcu świata. Ta ziemia miała być rajem – dla niej, dla jej rodziny i dla tysięcy innych rodaków, którym obiecano lepszą przyszłość. Ale jak oswoić dzicz? Wycinać, karczować, palić i zasiewać... W piekielnym gorącu, głodzie, wśród dzikich zwierząt, tubylców i nieznanych roślin, walcząc z chorobami, strachem i rozpaczą... Jak zbudować dom w tym obcym miejscu i nie stracić nadziei?

W nowej powieści Anna Fryczkowska przedstawia historię młodej dziewczyny, która opuszcza rodzinną wieś i rusza do nieznanego kraju – w poszukiwaniu lepszego życia. Niestety rzeczywistość niewiele ma wspólnego z obiecanym rajem... Inspirowana losami polskich emigrantów "Brazylijska gorączka" to podróż w sam środek tropikalnej dżungli, gdzie Franka wspólnie z innymi osadnikami próbuje przetrwać – oswoić ziemię i własny strach. Ogromnie cenię Annę Fryczkowską za realizm – jej powieść ożywia dawne czasy, brazyliską scenerię, ludzkie uczucia i zmagania. Franka to fascynująca postać – doświadcza trudnych momentów, ale nie załamuje się – mimo lęku, poczucia samotności, ciężkich warunków życia ma w sobie odwagę, siłę i optymizm, co pomaga jej pokonywać przeciwności. Mocno poruszyły mnie jej zmagania, relacje, które nawiązała i droga, którą przeszła. Powieść trzyma w napięciu, wzbudza emocje i skłania do refleksji – przynosi szczęście, lęk, smutek, łzy i nadzieję. To herstoria – cenna kobieca perspektywa – i hołd dla ludzi, którzy zaryzykowali wszystko, bo pragnęli wolności i lepszego życia. To smak czarnej fasoli i manioku, wyszeptane modlitwy, morska bryza i duszący upał. To dom – ten porzucony i ten stworzony na nowo, z dala od ojczyzny. To miłość, która rodzi się powoli i która staje się azylem.

Pięknie napisana i poruszająca opowieść o przetrwaniu, determinacji i sile ludzkiego ducha. O goryczy rozczarowań, tęsknocie, bólu straty i cenie za marzenia. O wykorzenieniu, pożegnaniach i nowych początkach. 

Jedna z moich ulubionych polskich autorek, polecam!

• współpraca barterowa • Wydawnictwo W.A.B. •

Data wydania: 14 października 2026

Wydawnictwo: W.A.B.

Oprawa: miękka 

Liczba stron: 336

Moja ocena: 5/6

Przeczytaj więcej »

"Rzeki wschód, rzeki zachód" – Aube Rey Lescure (przekład Agnieszka Walulik)

Czy można być kimkolwiek i gdziekolwiek?

Alva, kapryśna i buntownicza nastolatka, urodziła się i całe dotychczasowe życie spędziła w Szanghaju, ale i tak czuje się wyobcowana – wciąż zmaga się z tym, kim jest i kim pragnie być. Dziewczyna ma podwójną tożsamość (jest córką białej Amerykanki i Chińczyka – człowieka, którego nigdy nie poznała) i balansuje na krawędzi dwóch kultur – nie należy w pełni ani do Chin, ani do Ameryki, o której nieustannie marzy. Jej ojczym Lu Fang dwadzieścia lat wcześniej też próbował odnaleźć się w niełatwej rzeczywistości – musiał porzucić młodzieńcze plany, podjąć trudne decyzje, a cena sukcesu okazała się zbyt wysoka. Aube Rey Lescure splata dwie perspektywy i dwie linie czasowe i na tle zmieniających się Chin przedstawia historię patchworkowej rodziny w kryzysie tożsamości, miłości i ambicji. Jej powieść jest wielowymiarowa i zniuansowana, porusza wiele ważnych tematów i uświadamia, jak zawiłe i skomplikowane bywa poczucie przynależności – do kraju, rodziny i kultury. Aube Rey Lescure portretuje Chiny na przestrzeni kilku dekad – od rewolucji kulturalnej i boomu gospodarczego aż po początki wielkiej recesji – oraz ludzi uwikłanych w splot wydarzeń, polityki, historii i podziałów klasowych. Co ciekawe odwraca też typowy schemat i proponuje inne spojrzenie – to matka Alvy jest Amerykanką i ekspatriantką, nie ojciec. Powieść przybliża zmagania osób o podwójnej tożsamości i rodzin wielonarodowych – kwestie związane z różnicami kulturowymi, uprzedzeniami i rasizmem oraz wyobcowaniem. Aube Rey Lescure stworzyła coś, co pozornie wydaje się surowe, oszczędne i w gruncie rzeczy smutne, ale tak naprawdę ma w sobie ogromną przenikliwość, zrozumienie i autentyzm. Alva i Lu Fang to fascynujące postaci – autorka zdołała uchwycić rozterki zbuntowanej, zagubionej nastolatki pragnącej akceptacji oraz starszego mężczyzny dźwigającego ciężar straty i gorycz rozczarowań. Każde z nich ma swoją własną historię – odbywają niełatwą podróż jako jednostki, ale też jako rodzina – bo zbliża ich do siebie poczucie wyobcowania i pragnienie wolności. Jest w tej książce sporo smutku, żalu i gniewu, ale też odrobina miłości, współczucia i nadziei. Są wzloty i upadki, mroczne strony życia, konflikty pokoleniowe, zdrada, uzależnienia, dramaty i nowe początki. Aube Rey Lescure potrafi nadać znaczenie, głębszy sens, wzbudzić emocje i skłonić do refleksji.

Trochę powieść społeczna o realiach życia w zmieniających się Chinach, trochę dramat rodzinny na styku dwóch kultur, ale przede wszystkim poruszająca historia o dorastaniu, tożsamości i przynależności. O konsekwencjach wyborów oraz cenie za pragnienie lepszego życia. O porzuconych marzeniach, błędach przeszłości, poczuciu winy oraz bólu straty. Doceniam za inteligentną, przenikliwą prozę, chińsko-amerykańską perspektywę, ważne tematy i zniuansowane postaci. Warto!

• współpraca barterowa • Wydawnictwo W.A.B. •

Tytuł oryginalny: River East River West

Przekład: Agnieszka Walulik

Wydawnictwo: W.A.B.

Data wydania: 14 października 2026

Oprawa: twarda

Liczba stron: 480

Moja ocena: 5/6

Przeczytaj więcej »

"Inna. Opowieść o Zofii Stryjeńskiej" – Sylwia Winnik

"Każde spojrzenie artysty to nowa historia"

Słowa Feliksa Jasieńskiego brzmiały w głowie Zosi, gdy przemierzała krakowskie ulice i później, gdy w domowym zaciszu pochylała się nad szkicownikiem i tworzyła nie tylko rysunki, ale też opowieści. Sceny z targu, ludowe stroje, kosze owoców, słowiańskie bożki, potrety i autoportrety... Zosia doskonale wiedziała, czego pragnie najbardziej – sztuki i sukcesu. To malowaniem żyła. To o malowaniu śniła i marzyła. Czuła mrowienie w opuszkach palców, gdy chwytała za pędzel. Tyle pomysłów, tyle planów... A gdyby tak studiować tam, gdzie kobiety nie mają wstępu? Była utalentowana i pracowita, ale w Monachium musiała udawać mężczyznę – ukrywać własną tożsamość i walczyć o swoją pasję.

Książka Sylwii Winnik to biograficzna opowieść o Zofii Stryjeńskiej, malarce i ilustratorce nazywanej "księżniczką sztuki polskiej". To historia młodej dziewczyny, która stała się artystką – wbrew przeciwnościom i ograniczeniom epoki – a także kobietą – żoną i matką. To również fascynująca literacka podróż przez dwudziestolecie międzywojenne oraz lata wojny i okupacji – do Krakowa, Monachium, Warszawy, Zakopanego i Paryża. Wraz z Zofią przemierzamy krakowskie ulice i tatrzańskie szlaki, zaglądamy do atelier i paryskich kawiarni, stajemy za sztalugami i pochylamy się nad szkicownikami. Wspólnie przeżywamy chwile radości, dumy i rozpaczy, porywy serca, gorycz rozczarowań i ból straty. Powieść przybliża minione czasy, miejsca i postaci – artystyczną bohemę i środowisko malarskie. Przede wszystkim jednak pozwala zanurzyć się w skomplikowany świat Zofii Stryjeńskiej – kobiety owładniętej twórczą pasją, rozdartej między karierą a macierzyństwem, niepokornej, wciąż w poczuciu niedopasowania i braku spełnienia. Były momenty, gdy Zofia żyła dla malarstwa. I były momenty, gdy tego malarstwa nienawidziła – bo stawało się udręką, wyczerpaniem, niepokojem dla serca i umysłu. Sylwia Winnik wspaniale uchwyciła te rozterki i zmagania, ciężar talentu, który Zofia dźwigała na swoich barkach, jej kłopoty małżeńskie i finansowe oraz nieustanne pragnienie miłości i szczęścia, których nie była w stanie doświadczyć. Zachwyca bogactwo detali, autentyzm uczuć i przeżyć, intymność, złożoność i wrażliwość, z jakimi Sylwia Winnik odmalowuje portret Stryjeńskiej. Przybliża jej nietuzinkową osobowość i twórczość oraz burzliwe życie – blaski i cienie, trudne wybory i ciche dramaty.

Historia utalentowanej malarki i skomplikowanej kobiety – odważnej i pragnącej miłości, a przy tym głęboko nieszczęśliwej, pełnej wewnętrznych rozterek i przygniecionej trudami życia. Opowieść o artystycznej pasji, kobiecości i macierzyństwie, wytrwałości, stracie i poszukiwaniu spełnienia. O tym, że warto walczyć o marzenia – bo są osiągalne – ale też o cenie za podążanie własną ścieżką. Książka, która przenosi w czasie; która wzbudza smutek, uśmiech i gniew; która wzrusza i chwyta za serce; którą czyta się jednym tchem. Polecam!

• współpraca barterowa • Wydawnictwo Muza •

Data wydania: 7 października 2026

Wydawnictwo: Muza

Oprawa: twarda

Liczba stron: 304

Moja ocena: 5/6

Przeczytaj więcej »

"John, syn Johna" – Douglas Stuart (przekład Maciej Studencki)

"Czy można być naprawdę sobą w miejscu, które nazywa się domem?"

Powrót do domu jest dla Cala trudny – tak trudny, że starannie planuje swój przyjazd. Bierze też tabletkę ekstazy, żeby uczynić podróż na wyspę, gdzie mieszkają jego ojciec i babcia, bardziej znośną. Studia w Edynburgu okazały się wielkim rozczarowaniem, ale powrót wydaje się jeszcze gorszy – Cal nie chce utknąć na zawsze w tym zapomnianym przez Boga miejscu, gdzieś na krańcu świata. Smagane wiatrem, skaliste Falabay to codzienny trud, mała społeczność, tradycja i religijność. To bycie Johnem-Calumem Macleodem, synem Johna – oczekiwania, uwięzienie i wieczna stagnacja.

Lubię Douglasa Stuarta za autentyczność i surowy realizm splecione z empatią i zrozumieniem. Jego nowa powieść ma w sobie jeszcze więcej czułości i intymności – sekrety, samotność, wyobcowanie, narzucona tożsamość i skomplikowane relacje rodzinne ranią bardziej niż przemoc, bieda i uzależnienia. Tym razem Douglas Stuart porzuca robotnicze dzielnice szkockiego Glasgow na rzecz małej wyspy w archipelagu Hebrydów – i ta wietrzna, nieprzyjazna sceneria doskonale współgra ze zmaganiami bohaterów, ich izolacją i osamotnieniem. Johna i Caluma dzieli wiele – rodzinna trauma, sekrety, oczekiwania i sposób patrzenia na świat. Dominujący, religijny i surowy ojciec chce mieć syna przy sobie w gospodarstwie. Narastające napięcie i latami skrywana prawda mogą oddalić ich od siebie jeszcze bardziej albo wręcz przeciwnie – dać szansę na zrozumienie i nowy początek. Douglas Stuart pisze o rodzinnych więziach, przyjaźni, tożsamości, uprzedzeniach, klasach społecznych, męskości i seksualności. O queerowych mężczyznach skazanych na miłość, tęsknotę i cierpienie w milczeniu i wstydzie. Pokazuje, jak wiele sprzeczności w sobie nosimy i jak niszczące potrafi być wyrzekanie się samego siebie (opisy życia w małej, wyspiarskiej społeczności lat 90. XX wieku, z jej pobożnością i konserwatyzmem, nadają historii duszny i klaustrofobiczny klimat). Losy bohaterów splatają się ze sobą w zawiły i ujmująco niedoskonały sposób – autor stworzył złożone studium rodziny i zniuansowane portrety – ludzi, którzy noszą w sobie pęknięcia. Postaci ożywają – i nie miałam ochoty się z nimi rozstawać. Czuć wyraźnie ich wątpliwości, napięcia i wewnętrzne rozdarcie – a w prozie Douglasa Stuarta, oprócz surowego realizmu, łagodność i cierpliwość.

Dojrzała, cicha i kameralna opowieść o odejściach i powrotach, trudnych wyborach, ciężarze oczekiwań oraz miłości, wstydzie i niewypowiedzianych tęsknotach. O przynależności oraz miejscach i relacjach, które nas kształtują. O długiej, niełatwej drodze do prawdy, samego siebie i drugiego człowieka. Zostać czy odejść? Walczyć czy się poddać? Kim naprawdę jestem? Powieść o zapachu morza, torfu i owiec – pod hebrydzkim niebem równie niespokojnym jak ludzkie serca. I piękna proza. Moja ulubiona książka Douglasa Stuarta.

• współpraca barterowa • Wydawnictwo Poznańskie •

Tytuł oryginalny: John of John

Przekład: Maciej Studencki

Wydawnictwo: Poznańskie 

Data wydania: 23 września 2026

Oprawa: twarda

Liczba stron: 512

Moja ocena: 5,5/6

Przeczytaj więcej »

"Niecodzienne przypadki Denny'ego Vossa" – Holly Kennedy (przekład Janusz Ochab)

"Bo świat bez Denny'ego Vossa stałby się smutnym miejscem"

Denny to nieszablonowa postać – trzydziestoletni, neuroatypowy mężczyzna, który mieszka w Minnesocie ze starzejącą się matką i ukochanym bernardynem. To człowiek o dobrym sercu, pełny ufności, który mimo gorszych kart od losu dzielnie stawia czoło codzienności. Denny pragnie postępować tak, jak trzeba i uczynić świat lepszym, ale wciąż przytrafiają mu się pokręcone rzeczy... Holly Kennedy portretuje go z empatią i zrozumieniem, bez stygmatyzacji i stereotypów. Jego głos brzmi autentycznie, podobnie jak i jego zmagania – zresztą historia Denny'ego jest równie niekonwencjonalna jak on sam. Coś, co zaczyna się od katastrofy – oskarżenia o morderstwo – z czasem zamienia się w poruszającą opowieść o miłości, przyjaźni, wkraczaniu w dorosłość i odkrywaniu prawdy o świecie, swoich bliskich i samym sobie. Książka Holly Kennedy ujmuje ciepłem i humorem – dotyka tego, co piękne i bolesne z wrażliwością i wzbudza przeróżne emocje. Rozczula więź Denny'ego z rodziną (ludźmi, którzy kochają go za to, jaki jest) i z ukochanym psem, jego dobroć i życzliwość. Kennedy pisze o pokonywaniu przeciwności losu, o ludzkich ograniczeniach i potencjale, miłości, przyjaźni, ciężarze sekretów, przebaczeniu i nowych początkach. Pokazuje, jak ogromną moc mają dobro, życzliwość i wsparcie. Że różnimy się od siebie – i to piękna rzecz. Że mimo trudności i ograniczeń możemy wieść dobre życie – tak jak Denny Voss.

Książka, która chwyta za serce i podnosi na duchu.

• współpraca barterowa • Wydawnictwo Albatros •

Tytuł oryginalny: The Sideways Life of Denny Voss

Przekład: Janusz Ochab

Data wydania: 23 września 2026

Wydawnictwo: Albatros 

Oprawa: miękka ze skrzydełkami 

Liczba stron: 416

Moja ocena: 5/6

Przeczytaj więcej »