20.11.26

"Po północy" – Daphne du Maurier (przekład Marek Cegieła, Robert Ginalski, Paweł Lipszyc)

"Czuję, że zmieni się pogoda. Pewnie będzie ciężka zima i dlatego ptaki są niespokojne"


Daphne du Maurier w antologii "Po północy" buduje grozę i suspens wokół ludzkiej natury i psychiki (lęków, obsesji, napięć i pragnień). W trzynastu opowiadaniach portretuje ludzi, którzy doświadczają czegoś nieoczekiwanego. Znudzony mężczyzna ma dość codziennej rutyny – w jego głowie rodzi się makabryczny plan. Kobieta po operacji oczu zaczyna widzieć innych ludzi w dość nietypowy sposób. Nauczyciel spędza wakacje na Krecie i odkrywa coś, co sprowadza na niego niebezpieczeństwo. Wdowa wybiera się na spacer – i w ułamku sekundy jej uporządkowane życie zmienia się bezpowrotnie. Dziewczynka spędza lato u dziadków – w lesie odkrywa staw, który zdaje się prowadzić do innego świata. Młody mężczyzna zakochuje się w pięknej skrzypaczce, która skrywa niepokojący sekret... W tych krótkich prozatorskich formach doskonale uwidacznia się talent du Maurier, jej żywa wyobraźnia i trafny zmysł obserwatorski. Opowiadania utrzymane są w charakterystycznym dla jej twórczości stylu – suspens i narracyjne napięcie splatają się z elementami zaskoczenia, surrealizmu i humoru. Autorkę cenię przede wszystkim za umiejętność wydobywania niepokoju i grozy ze zwykłej codzienności – niepozornych sytuacji i przyrody – a także z ludzkich serc. W świecie du Maurier nigdy nie wiadomo, kiedy ujawni się mrok; kiedy drobna rzecz zamieni się w koszmar – i uwielbiam ten element zaskoczenia. Autorka wspaniale manipuluje lękami, pragnieniami i słabościami, w błyskotliwy sposób (często z odrobiną ironii i subtelnego dowcipu) obnaża hipokryzję i świat pozorów, zagłębia się w zawiłości uczuć, relacji i psychiki. W tej antologii tworzy ciekawe ludzkie portrety oraz żywe, intensywne scenerie (londyńskie ulice, tajne ośrodki badawcze, szpitalne sale, teatralne sceny, śródziemnomorskie plaże, wiejskie krajobrazy i wrzosowiska). Porusza tematy dotyczące zdrowia psychicznego, zaufania i zdrady, moralności, traumy, dojrzewania, seksualności i straty. Pisze o kruchości życia, przemijaniu, pamięci i przewrotnym losie, a przy tym bawi się wyobraźnią, umiejętnie stopniuje napięcie i skłania do refleksji za sprawą celnej puenty. Bohaterowie jej opowiadań mierzą się z tym, co wykracza poza zwykłe pojmowanie świata – snem, intuicją, zjawiskami nadprzyrodzonymi; uświadamiają sobie, że poczucie kontroli i bezpieczeństwa to jedynie iluzja; że latami tłumione impulsy, pragnienia i emocje potrafią niespodziewanie wybuchnąć; że to, co najbardziej przerażające, czai się tuż obok, a nawet w nas samych.


"Po północy" to antologia, która pozwala poczuć dreszcz niepokoju, zobaczyć świat, ludzi i nas samych w nieco innym świetle i zachwycić się talentem du Maurier. Czy naprawdę dobrze znamy tych, których kochamy oraz samych siebie? Czy gwałtowne emocje, lęki i obsesje są w stanie przysłonić zdrowy rozsądek, przejąć nad nami kontrolę? Mistrzyni grozy i jej wspaniale niepokojące opowiadania – lubię i polecam!





* "Alibi", "Niebieskie soczewki", "Ułamek sekundy", "Ptaki", "Jabłonka" – pokochałam najbardziej.


























• współpraca barterowa • Wydawnictwo Albatros •

Tytuł oryginalny: After Midnight
Przekład: Marek Cegieła, Robert Ginalski, Paweł Lipszyc
Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: 12 listopada 2026
Oprawa: twarda z obwolutą
Liczba stron: 656
Moja ocena: 5/6
Copyright © w ogrodzie liter , Blogger